PRACTICA 4: FACER UN AUTORRETRATO (ONL_01)

 

01_ALBERTO

1.  Son unha persona feliz cando…como.

2.  Teño medo cando…escoito ruidos.

3.  O que máis me enfada é…que me leven a contraria.

4.  O que me fai rir é…un tropezó.

5.  Estou triste cando…chove.

6.  Síntome querida cando…pensan en min.

7.  Odio cando…non me saen as cousas ben.

8.  Anímome cando…escoito música.

9.  Síntome querido/a por…a miña parella

10. Síntome querido/a por outra persona cando…me desperta.

11. Prodúceme ansiedade…o traballo.

12. O que máis me costa controlar é…o meu nerviosismo.

13. O que máis me gusta facer cando estou solo/a é…falar.

14. Síntome culpable de/cando…non consigo o meu obxectivo.

15. Unha das cousas que máis me indigna é…a falta de palabra.

16. Admírome por…ser honesto.

17. Sínto amor por…a miña parella.

18. Sínto temor por…o futuro.

19. Cando estou estresado/a…fumo.

20. Divirtome moito facendo…o idiota.

 

 

 

O positivo e o mellorable de min mesmo/a (autoconciencia)

 

 

1.  As miñas principales cualidades son: perseveranza, honestidade e sensatez.

2.  As cualidades que os demáis máis admiran de min son: lealtade e sentatez.

3.  O mellor de ser eu é: que son sincero.

4.  O que menos me gusta de min é: o meu nerviosismo.

5.  Creo que o que máis lle molesta aos demáis da miña forma de ser é: a miña tozudez.

6.  O principal aspecto que me gustaría mellorar de min mesmo/a é: o meu nerviosismo.

7.  A estratexia que poderia seguir para mellorar ese aspecto é: falar mais dos meus sentimientos e         inquietudes cos demais.

 

Son Alberto nacín en Coruña e ahora vivo en Codesido (Vilalba) Son unha persona amable. O que máis me gusta de min é a miña sinceridade e os demáis dícen de min que son leal e sensato. Síntome féliz cando como E o que máis me enfada é que me leven a contraria. Sempre tiven a ilusión de ser feliz. En 2015 decidín ser mestra/e porque descubrín a felicidade dos menos e nenas no meu traballo como monitor e ahora teño claro que quero ser mestra/e para ter esa sensación tódolos días.

 

 

 

01_DOLORES

1.      Son unha persona feliz cando… Estou coas miñas fillas, sen preocupacións desfrutando do fin de semana

2.      Teño medo cando… non me vexo capaz de afrontar unha situación que se me presenta

3.      O que máis me enfada é…  Que me traten inxustamente ou me ignoren.

4.      O que me fai rir é… son bastante alegre, e ríome con facilidade, as travesuras das cativas suelen facerme rir ou unha conversa con amigas.

5.      Estou triste cando… discuto con alguén

6.      Síntome querida cando… a xente que quero me demostra o seu cariño.

7.      Odio cando… a xente me engana

8.      Anímome cando… sinto que a xente me quere e me axuda

9.      Síntome querido/a por… pola miña familia e os meus amigos

10.  Síntome querido/a por outra persona cando… confía en min e comparten cousas conmigo

11.  Prodúceme ansiedade… ter demasiadas cousas que facer e non dalas xestionado

12.  O que máis me costa controlar é… a miña ira e a miña ansiedade

13.   O que máis me gusta facer cando estou solo/a é…  pasear mentres escoito música, ver unha boa película, cociñar.

14.  Síntome culpable de/cando… levo días sen ver a meu pai

15.  Unha das cousas que máis me indigna é… a prepotencia dalguna xente

16.  Admírome por… non tirar a toalla

17.  Sínto amor por… as miñas fillas por enriba de todo.

18.  Sínto temor por… porque elas ou calquera ser querido sufra

19.  Cando estou estresado/a… desconéctome

20.  Divirtome moito facendo… rutas ao aire libre, compartindo tempo cos meus verdadeiros amigos. Últimamente disfruto moito coas pequenas cousas, cada momento cos meus seres queridos é un regalo. Pode sonar típico , pero é o que sinto a vida é simple.

Son Dolo nacín en Lugo e vivo en Viveiro dende sempre. 
Son unha persona amiga dos meus amigos, leal, tenaz, clara, alegre. Como rasgos negativos indicar que teño moito carácter e en determinados temas son demasiado perfeccionista. 
O que máis me gusta de min é a gran familia que teño   e os demáis dícen de min que son cariñosa e non abandono fácilmente cando algo me importa de verdade.  
 
Síntome féliz cando a xente ó meu redor é feliz e cando as cousas me saen ben. E o que máis me enfada é a xente hipócrita e prepotente que se sinte superior aos demáis  e que me traten inxustamente 
 
Sempre tiven a ilusión de poder axudar aos  demais e gustaríame ter sido psicóloga . Decidín ser mestra/e porque traballando con nenos descubrín que son transparentes, xeniais, aprenden como esponxas e ao mesmo tempo che enseñan a ti a ser mellor persoa.  
Agora teño claro que quero ser mestra/e para aportar algo na vida deses nenos ao mesmo que eles me aportan a mín. Os nenos son verdadeiros para o bon e para o malo. 

01_ ELENA

1.      Son unha persona feliz cando… Estou una casa

2.      Teño medo cando…  Me atopo soa

3.      O que máis me enfada é…  que non me escoiten

4.      O que me fai rir é…  a miña afillada

5.      Estou triste cando…  a miña nai ten un brote de fibromialxia

6.      Síntome querida cando… Pasamos tempo xuntos

7.      Odio cando…  me chaman por interés

8.      Anímome cando… escoito música

9.      Síntome querido/a por…  meus pais

10.  Síntome querido/a por outra persona cando… cantamos no coche xuntos

11.  Prodúceme ansiedade… non controlo unha situación

12.  O que máis me costa controlar é… as miñas emocions

13.  O que máis me gusta facer cando estou solo/a é…  escoitar música e ler

14.  Síntome culpable de/cando… me piden axuda e non son capaz de axudar ainda que o intente

15.  Unha das cousas que máis me indigna é… a falta de empatía

16.  Admírome por… superarme día a día

17.  Sínto amor por… a miña familia

18.  Sínto temor por… as enfermidades

19.  Cando estou estresado/a… agobiome e choro

20.  Divirtome moito facendo… manualidades e tocando a percusión

O positivo e o mellorable de min mesmo/a (autoconciencia)

1.      As miñas principales cualidades son: a creatividade, a empatía e a humildade

2.      As cualidades que os demáis máis admiran de min son: a creatividade, a amabilidade e a empatía

3.      O mellor de ser eu é: que non poido parar quieta, sempre estou pensando no seguinte que vou a facer ou o que preciso para facelo

4.      O que menos me gusta de min é: a miña timidez e o insegura que son

5.      Creo que o que máis lle molesta aos demáis da miña forma de ser é: a miña sensibilidade

6.      O principal aspecto que me gustaría mellorar de min mesmo/a é: que choro por calquera cousa

7.      A estratexia que poderia seguir para mellorar ese aspecto é: controlar as miñas emocions e o que me fan sentir en cada situación

Son Elena, nacín en Narón e agora vivo en Narón, aínda que polo medio vivín un par de anos en Meiras. Son unha persoa tranquila, empática e soñadora. O que máis me gusta de min e a miña capacidade de adaptación e a miña creatividade, o que os demais din de min e que son moi traballadora empática, e que sempre estou disposta a axudar

 Síntome feliz cando escoito música e cando paso tempo coa miña familia e amigos. O que máis me enfada é que non me escoiten e non tomen en conta a miña opinión.

Sempre tiven a ilusión de ser fotografa. En 2016 decidín ser mestra pois sempre me gustaron os nenos e pasar tempo con eles, en concreto decidín especializarme en Audición e Linguaxe pois sinto especial conexión cos nenos con NEE. E agora teño claro que quero ser mestra para seguir traballando no desenvolvemento e formación dos nenos, aínda que non descarto seguir formándome en fotografía xa que é a miña outra paixón.

 

1.                  Qué che pareceu este exercicio? ¿Resultouche fácil ou difícil definirte a ti mesma/o?

 En xeral, parece que o sentir do grupo é que con cada práctica nos resulta un pouco máis sinxelo afondar nos na percepción de nós mesmos e dos nosos sentimentos. Resúltanos interesante xa que antes non estábamos acostumados a analizarnos e definirnos. De tódolos xeitos compartilo co grupo aínda nos resulta algo complicado, xa que nos obriga a recoñecer as cousas de nós mesmos que menos nos gustan.

 

2.  Sorprendeuche algunha das túas respostas?

As nosas respostas non nos sorprenderon  xa que no fondo todos temos unha idea de como somos pese a que non esteamos acostumados a verbalizalo.

 

3.                  Houbo algunha cuestión que non souperas responder?

     

      Non, en realidade ao ser preguntas respondidas de forma subxectiva cada un deu a resposta que lle pareceu máis adecuada. Outra cousa é que presentándolle ditas respostas a outra xente coincidan con nós. A menudo solemos vernos dunha determinada forma e contrastando con outras persoas resulta que teñen unha visión diferente sobre a nosa persona.

 

4.      Qué grado de coñecemento tes de ti mesma/o?

 

Aínda que pensamos que temos un bo coñecemento sobre nós mesmos, é certo que sempre se pode afondar máis sobre o que sentimos e cremos. As persoas ímos evolucionando e cambiando ao longo da nosa vida, de xeito que o xeito de pensar que temos hoxe pode cambiar debido a algún incidente, a algunha situación que nos supera na vida. Hai unha frase que di “ Cando xa non somos capaces de cambiar unha situación, encontrámonos ante o desafío de  cambiarnos a nós mesmos”.  Dicen que para aprender debemos saír da nosa zona de confort e que sempre se aprende máis sobre un mesmo con situacións complicadas, xa que son as que nos obrigan a cambiar para adaptarnos.

5.      Resultache doado ser totalmemente sincera/o contigo mesma/o?

 

Neste punto atopámonos con diversidade de opinións. A nos resulta complicado ser sinceros con nós mesmos, pero existe unha diferencia salientable, mentres que a Alberto e a Elena lles resulta máis complicado reconocer os aspectos positivos, a Dolo  lle resulta máis difícil recoñecer os aspectos negativos.  No caso de Elena e Alberto cústalles recoñecer máis os aspectos positivos debido ao seu nivel de esixencia con eles mesmos. No caso de Dolo aínda que tamén se considera esixente consigo mesma, lle custa máis recoñecer os seus errores porque lle fai sentir vulnerable. Por exemplo, sei que podo resultar caótica porque teño moitas ideas na cabeza e me custa ordenalas, pero non me gusta nada recoñecelo.

 

6.      Empregas as túas cualidades e fortalezas habitualmente?

 

Coincidimos en que sí as empregamos habitualmente, pero non dunha forma consciente. A forma propia de sermos sae sen pensar. É certo que a medida que empregamos estas cualidades, formamos unha idea de nós mesmos que non fai ser como somos, pero no día a día non planeamos como vamos actuar, simplemente actuamos. Cando alguna destas cualidades non nos gusta intentamos reparar nelas, e correxilas para a próxima ocasión. Do mesmo xeito cando descubrimos alguna fortaleza como pode ser a resiliencia, facemos uso dela pero non sempre de xeito consciente.

 

7.      Cales desas cualidades cres que son máis importantes para a túa futura profesión como docente?

 

Son moitas a cualidades que valoramos que debe ter un  Mestre/a, das que esperamos algún día poder ter en  gran medida.  Entusiasmo, paciencia, respectuoso, creativo, organizado, alegre....

Alberto por exemplo, indica a perseveranza, tanto no sentido do deber de manter unha formación constante e continua, como con respecto á educación das crianzas, non dando nunca ningún caso por “perdido” e procurar sempre pescudar o enfoque necesario a cada caso particular.

Elena indica ter unha boa actitude para facer a clase participativa, amena, para que los alumnos á vez que aprenden poder participar. Un maestro desmotivado  fará que os nenos e nenas perdan o interese por aprender.

A Dolo parecelle moi importante o respecto e o amor polos nenos, poder ver a individualidade de cada un, sen prexulgar . Cada neno pode ter unha cualidade que o faiga único e cada un é diferente, e non debemos metelos a todos no caixón da “perfección”. Existen moitas intelixencias diferentes, e debemos ser capaces de descubrir e potenciar o mellor de cada un, respectándoos.

 

8.      Podes engadir outros puntos de reflexión.

 

Pareceunos unha dinámica moi apropiada para liberarnos e abrirnos ao grupo de compañeiros e compañeiras pese a non ter apenas contacto debido á nosa situación laboral-académica. Puidemos afondar un pouco máis nas formas de ser de cada un e fortalecer o grupo de confianza.